درباره من و اين وبلاگ

سپاس و ستايش پروردگار متعال را كه زبان را ترانه سرای روان قرار داد و قلم را صحيفه نويس ارزشهاي الهي آن. آنچه از زبان مي تراود چكيده انديشه است و آنچه از قلم بر دفتر اثر مي كند تبلور احساس و انديشه. و اين چنين است كه قلم را رسالتی است و نگارنده را حرمتي.
به رسم کهن نامه های قدیم سلام!
اسم تنها نشانه ای است برای تشخیص … من جابر نیک سیرت هستم، از خاک پاک هشجین و از دامن پربرکت آق داغ!!!
تيزدولت، صعب هيبت، نيک سيرت، خوب سان
پاک اصل و راددست و شرمگين و نيکخوي
هر آنچه که اینجاست ذهنیات و علایق من است، در آن لحظه که خودم هستم و می اندیشم، خواب نیستم, شاد نیستم, غمگین نیستم و آزاد نیستم!
این وبلاگ حاوی مطالبی است که مي خواهم مشق کنم. مشق دل ! مشق دیده ! مشق آگاهی! مطالبی که می خوانم، می بینم و می شنوم و فکر می کنم ارزش نوشته شدن، خوانده شدن و دیدن را دارند.
این وبلاگی است برای نوشتن روزنوشت هایم،تلخ نوشته هایم، تجربیاتم و گاهاً خاطراتم ؛ محلی برای گفتن آرزوهایم؛ دردهایم؛ اشکهایم و لبخندهایم، اینجا مانند دفتر خاطراتی است برای نگارش آنچه در زندگی برایم اتفاق می افتد و گاهی هم اتفاق نمی افتد.
ضمنا به هیچ جریان ، گروه ، دسته ، سازمان و محفل سیاسی و غیر سیاسی - چه در داخل ایران و چه در خارج از ایران - هیچگونه وابستگی ، پیوستگی و دلبستگی ندارم.