سپاس و ستايش پروردگار متعال را كه زبان را ترانه سرای روان قرار داد و قلم را صحيفه نويس ارزشهاي الهي آن. آنچه از زبان مي تراود چكيده انديشه است و آنچه از قلم بر دفتر اثر مي كند تبلور احساس و انديشه. و اين چنين است كه قلم را رسالتی است و نگارنده را حرمتي. به رسم کهن نامه های قدیم سلام! اسم تنها نشانه ای است برای تشخیص … من جابر نیک سیرت هستم، از خاک پاک هشجین و از دامن پربرکت آق داغ!!! تيزدولت، صعب هيبت، نيک سيرت، خوب سان پاک اصل و راددست و شرمگين و نيکخوي هر آنچه که اینجاست ذهنیات و علایق من است، در آن لحظه که خودم هستم و می اندیشم، خواب نیستم, شاد نیستم, غمگین نیستم و آزاد نیستم! این وبلاگ حاوی مطالبی است که مي خواهم مشق کنم. مشق دل ! مشق دیده ! مشق آگاهی! مطالبی که می خوانم، می بینم و می شنوم و فکر می کنم ارزش نوشته شدن، خوانده شدن و دیدن را دارند. این وبلاگی است برای نوشتن روزنوشت هایم،تلخ نوشته هایم، تجربیاتم و گاهاً خاطراتم ؛ محلی برای گفتن آرزوهایم؛ دردهایم؛ اشکهایم و لبخندهایم، اینجا مانند دفتر خاطراتی است برای نگارش آنچه در زندگی برایم اتفاق می افتد و گاهی هم اتفاق نمی افتد. ضمنا به هیچ جریان ، گروه ، دسته ، سازمان و محفل سیاسی و غیر سیاسی - چه در داخل ایران و چه در خارج از ایران - هیچگونه وابستگی ، پیوستگی و دلبستگی ندارم.
